Obóz AIKIDO w Kusym Dworze 2010

Dzień 12, 13, 14

2010-07-10T03:15:00.001-07:00

... zaćma wielka, nic nie pamiętam. Prawdopodobnie skutek uderzenia bomem. Jedyny obraz jaki widzę to podchodzenie do kei .... liny i .....
Ostatni dzień. Wewnętrzny trzepot motyla i jakaś dziwna, wszechogarniająca radość. Potworki, biegają tu i ówdzie, gotowe do ataku. Trzeba być czujnym. Nie mąci to jednak wyczekiwania na autokar.
Zapakowaliśmy wszystkie. Nikt się nie zerwał, nie połamał nie wysadził w powietrze. Odjazd i....
odbiór na Torze Kolarskim.
Tak to już jest koniec nie ma już nic. Jesteśmy wolni możemy pić...
Zatem do następnego razu.

Dzień 10, 11 – Rzut na linę

2010-07-08T12:41:00.000-07:00

... mijają kolejne dni. Nastał czas odliczania. Mimo ostrych treningów, pogłowie się nie zmniejsza. Wezwaliśmy fachowca od szkodników. Przyjechał aż ze stolycy i przygotował cały arsenał pułapek. Samochód uginał się od lin, karabinków i innego sprzętu. Wieczorem pierwsza grupa zmierzyła się ze swoim przeznaczeniem. Wielu odpadło, a tylko nieliczni osiągnęli szczyt....

Drugiego dnia, nastąpiło załamanie pogody. Po tylu dniach żaru z nieba, bardzo pożądana odmiana. Po porannym treningu przyszedł czas na młodszych. Migiem opanowali sztukę rozkładania noclegu oraz pakowania plecaków. Nie udało się ich także spacyfikować na linach, rozwieszonych w zabudowaniu. Pan Grzegorz dwoił się i troił, aby te skrzaty usadzić. Na nic to się nie zdało. Dalej psociły i chciały jeszcze. Obmyśliliśmy zatem plan wieczorny. Większe wysokości i więcej lin. Niestety, znów się nie udało. Nawet Ruda, która ma lęk wysokości – jak mówiła – wjechała na 7 metrów a potem niczym pająk, weszła na pionową ścianę (8 m). Coś chyba robimy nie tak. Wszelkie sposoby zawodzą. Czas chyba oddać je rodzicom. Jeszcze tylko 3 dni....

Dzień 8,9 – Ja Ciebie chrzczę i przesiedlanie

2010-07-06T01:40:00.000-07:00

Ósmy dzień był dniem poskromienia pierwszoroczniaków. Dniem, w którym zmieniają się z pędraka w Motyla, rekruta w żołnierza, kuchcika w kucharza i takie tam. Przygotowania zaczęły się kilka dni wcześniej. Specjalne Commando miało za zadanie opracować plan tortur. Niestety, czas rozpoczęcia ceremonii przesunął się znacznie, gdyż na jeziorze zaginęła załoga jachtu KOREK2. Za skippera robił sensei Rekin a za załogę sensei Maciek plus 7 wycieczkowiczów. Godzinna wycieczka zmieniła się w czterogodzinną walkę z naturą. Pogoda wysiadła i.... Ciekawym zjawiskiem jest to, że wszyscy pływali na żaglach – my też ;) nawet jak nie było wiatru (flauta). Początkowo była konsternacja – dlaczego oni płyną a ta krypa nie. Wszystko się wyjaśniło jak nas minęła jedna z łódek – oni wszyscy mieli silniki!!!! ŻEGLARZE. My niestety, wróciliśmy w hańbie na pagajach:(

Po tej smutnej historii nastała jednak radosna część dnia. Chrzest. Na sześciu stacjach, nasi milusińscy zapoznawali się cieleśnie, z torturami jakie im zgotowano. Na końcu tej drogi czekał WÓDZ, który sprawną ręką odcinał uszy pasując ich na pełnoprawnych i pełnowymiarowych obozowiczów. Ceremonia zakończyła się rytualną kąpielą.

Wieczorem zaś balanga, disco night i wygibasy do późnych godzin nocnych. Część kontemplowała taniec w spokoju – tzn spała przy stolikach.

Następnego dnia z rana, odbył się bieg patrolowy. Starsi powadzili młodszych na zatracenie. Nikczemne zadania jakie im postawiła kadra, zburzyła spokój ducha najbardziej twardym sztukom. Po objedzie nastąpił czas wyjazdu, czas chaosu i strachu – może nie wyjadą? Wielokrotne odczytanie listy i liczenie. I znów czytanie i liczenie. Zapakowaliśmy wszystkich do autobusu i szybko zamknęliśmy, a nóż uciekną. W końcu autobus ruszył. Wzruszenie odebrało głos pani Gosi.

Kolejne godziny to przeprowadzka tych niedobitków, którzy pozostali.

Wieczorem odpłynęliśmy na PANDORĘ.

Dzień 7 - Sława

2010-07-03T12:55:00.000-07:00

...do obiadu, jatka. Trening, 550 egzaminów i wodowanie jednostek na wodzie. Załadowaliśmy na pływające rowery, co bardziej aktywnych i ziuuuuuuuuuuuu na jezioro. Płynęliśmy, płynęliśmy, aż wreszcie się zmęczyliśmy i wróciliśmy do portu na obiad. Po drodze stoczona została bitwa morska, ale bez ofiar. Stan zgadzał się przy zdaniu sprzętu.

Po obiedzie w sposób jakże przebiegły, udało nam się wyrwać potworki na spacer. Podskakując i wzniecając tumany kurzu, szli na zatracenie. Nawet cyganki się ich bały, a przecież wiadomo, że cyganka prawdę powie. Te na ich widok, czmychały niczym strzygi. Ok 1700 dotarliśmy do słowiańskiego grodu i..... to były najpiękniejsze chwile. Poszły sobie w ręce gospodarzy. W końcu mieliśmy czas na delektowanie się tak pięknymi okolicznościami przyrody i w ogóle. Trwało to prawie 40 minut!!!! Niestety po tym czasie wszystko wróciło do normy: prose Pani, a kiedy.... sensei a można ... #@%&$@*rój pszczół. Po prostu radość.

Bawiąc się i ucztując doczekaliśmy godziny wymarszu i równym krokiem wróciliśmy do ośrodka. Stan osobowy bez zmian.....

Dzień 5 i 6 - W pustyni i paszczy

2010-07-02T02:05:00.000-07:00

Żar z nieba niemiłosierny. Tak na oko, jakieś 50 stopni. Zasoby wody chyba wystarczą. Jak nie to znów trzeba będzie szukać kałuż. Niestety pijawki gryzą. Czas kultury zakończony był dalszym wyginaniem ciała i nie tylko. Postanowiliśmy nauczyć dzieci jedzenia pałeczkami, bo sztućcami nie umieją. Zresztą po co jak mają paluszki.
Paluszki i rączki były też wyginane na treningach co kończyło się wizytą u sanitariuszki obozowej sensei'a Rekina. Sądny dzień nastał na tych, którzy podpadli w ciągu roku - czas egzaminów. Niestety dziatwa przygotowała się zawczasu i zdała na kolejne stopnie. A miały być oblania... cfaniaki jedne no.
Cóż trzeba było przygotować perfidniejsze "rozwiązanie" i zabrać ich na przełęcz straceńców. Tam też nie udało się ich pozbyć. Skakali przez przeszkody, bujali się na linach, kicali w kółkach - normalnie te geny recesywne u nich są nad wyraz aktywne... Nie powiodło się też topienie. Cóż, trzeba obmyślić bardziej wyrafinowane metody.

Byłbym zapomniał, część milusińskich zabrana została na strzelnicę i .... tam też nic sobie nie zrobili.

Dzień 4 - Material Girls

2010-06-30T12:33:00.000-07:00

.... doniesienia z frontu... ciągły atak kultury ze wschodu.... Pan Maciej Wasilewski kontynuował przekaz na żywych organizmach... siną farbą.... wyryte.... HELP!
... na tym nie koniec... poznajemy tajne techniki zaginania papieru...najlepiej zagina Ania Urbala....ciągłe przegięcie może być przyczyną... wielu ... niep....

Zabrakło kasy, więc postanowiliśmy zagonić towarzystwo do pracy. Damska część zajęła się pracami jubilerskimi i dzierganiem paciorków dla tutejszego wodza. Męska część składała 50000 długopisów - może to pozwoli zakupić odpowiednie ilości wody. Paciorkowały nie tylko dziewczyny. Skąd się bierze to parcie na błyskotki? Ciekawe....

O 2300 skończyliśmy najkrwawszy odcinek Indiany Jonesa - blady strach padł na..... nas. Dlaczego wszystkie dzieci chcą spać z nami. Musieliśmy użyć Offa, aby się odczepiły... uff dobrze, że mamy środki chemiczne...

Dzień 3 – Spotkania z Kulturą trzeciego stopnia.

2010-06-29T13:02:00.000-07:00

...... dzień zaczął się jak zwykle: pobudka, zbiórka śniadanie i..., no właśnie – pierwszy dzień treningów. Znaczy się obóz AIKIDO rozpoczęty. Pomimo destruktywnego działania poniektórych milusińskich, udało się. Ich złowieszczy plan spalił na panewce i nie związali nas nocą. Sensei Maciej wprowadził do treningu trochę cukierniczego kolorytu, który przybrał formę pączusiów. Dzieciaki mlaskały i cieszyły się, widząc ideał do jakiego mają dążyć.

Po treningu, zaczęły się spotkania z kulturą przez duże K i to nie z fizyczną, jakby sobie co niektórzy pomyśleli, ale z ta wschodnią japońską. Kolega Maciej, uczon w języku kwiatu wiśni i wschodzącego słońca objaśniał „o co kaman” u tych braci z wysp. Następnie podzieliwszy rozbestwione towarzystwo na grupy, zaczął uczyć tej kultury. Malowali coś na papierach, co niby oznacza litery i słowa, ale nie byłbym tego taki pewien. Bo to człowiek wie co w takim żółtym człowieku siedzi?

Ci co się nie uczyli – nieuki jedne – pławili się w odmętach kwitnącej wody jeziora lub trenowali ze sprzętem to co dowiedzieli się od sensei'a Maćka, na zielonym trawniku.

Wieczorem udało nam się odpalić kino objazdowe i z sentymentem wspomnieliśmy czasy pierwszych projekcji filmów z Charlie Chaplinem, Polą Negri czy Indianą Jonesem. Łza się w oku zakręciła. Niestety, jak to ze starymi taśmami bywa końcówkę trafił kamikaze i o 2230 zaczęliśmy się wycofywać do okopów na spoczynek.

Po lekkiej potyczce z wodą i mydłem, wszystkie krasnale leżały w łóżkach... niestety sznurek nam się skończył i trzeba było wiązać skarpetami.

Cisza, błoga cisza.....

Dzień 2 - Niedzielne piekiełko

2010-06-27T13:27:00.000-07:00

Pobudka zgodnie z regulaminem 0730. Brak snów coś oznacza, pytanie tylko co? O 0800 udaliśmy się do paśnika. Było nieźle, ale dżemu nie było! Podobno ma być. Przeliczywszy stan i oceniwszy pogodę zapadła jedyna z możliwych decyzji - na plażę, tam musi być woda. Z nieba żar a my jak na patelni. Jeden z naszych, zaczął oliwić całą czeredę, zabezpieczając ją przed nadmiernym przyrumienieniem - przypalone nie smakuje tek dobrze. Siedzieliśmy w wodzie bo było to jedyne miejsce chroniące przed żarówą. Dzieci urwały jakieś koło od traktora, ale nikt nie krzyczał.
Tak do obiadu. Po obiedzie błogi czas ciszy poobiedniej - jakże obowiązkowej w trakcie dnia. Z niechęcią ją zakończywszy podzieliliśmy dziadki, na te które poszły odwiedzić świątynię bożą i te które bratały się z Neptunem na plaży. Tak do kolacji. Po ostatnim w tym dniu posiłku, zaczęła się wojna na placu - dostaliśmy się w dwa ognie oraz używaliśmy zbijaka aby przeżyć. Starsi postanowili skopać piłkę. W tumanach kurzu szarpali się 2x 10 min i potem zmiana koszulek, ups drużyn.
Wszystko co złe ma jednak swój kres i o 2200 zagoniliśmy towarzystwo do boksów i spryskując dezynfektorem zakończyliśmy tą nierówną walkę. Jeszcze tylko 12 dni.....

Dzień 1

2010-06-26T13:23:00.000-07:00

Dojechaliśmy. Stan osobowy taki sam jaki zabraliśmy ze Szczecina. Chwile grozy przy przydziale pokoi i..... zaczęło się. Woda, pogoda i zabawy po pachy. Przed nami pierwsza noc.